Voorzorgcirkel
Volgens Pieter wachten mensen vaak te lang met actie ondernemen: “Als je pas gaat verhuizen als je al iets mankeert, is het veel lastiger om te verhuizen en in je nieuwe buurt nieuwe mensen te leren kennen.” Die onderlinge sociale contacten zijn ook belangrijk om naar elkaar om te kunnen kijken. “Dat kan bijvoorbeeld in de vorm van een voorzorgcirkel: een netwerk van 10 tot 15 mensen die afspreken elkaar te helpen als dat nodig is. Van een boodschap doen tot autorijden naar het ziekenhuis.”
Verhuizen naar een wooncomplex
Daarna stroomt de zaal leeg. In groepjes van ongeveer 8 mensen gaan de deelnemers met elkaar in gesprek. Onder begeleiding van gespreksleiders komen uiteenlopende thema’s aan bod, zoals wonen, zorg en sociale contacten.
“Ik woon in een penthouse, maar als ik minder mobiel word, zit ik 23 uur per dag alleen, met een uurtje zorg ter ondersteuning. Dan zie ik niemand meer”, vertelt een 86-jarige mevrouw. Ze woont prachtig, geeft ze toe. Toch kijkt ze al naar een andere woning: een appartement waar ze meer mensen ontmoet. “Maar ik kom nergens voor in aanmerking. Er is een wachtlijst van 7 tot 9 jaar.”
Een andere mevrouw vertelt dat ze in zo’n wooncomplex woont met een mix van jonge gezinnen en ouderen. Hier helpt men elkaar als er iets is. Bijvoorbeeld door boodschappen te doen als er iemand ziek is. Een ander werpt op dat je het dan wel moet treffen, omdat zij de ervaring heeft dat jonge gezinnen vaak weinig tijd hebben. Aan de andere kant kan het ook lastig zijn om enkel oudere buren te hebben. Zo vertelt een deelnemer: “Toen ik 12 jaar geleden in mijn huurflatje kwam wonen, was ik de jongste. Maar nu ik zelf gezondheidsklachten begin te krijgen, heb ik niemand die me helpt, want de andere bewoners zijn allemaal nog ouder dan ik.”
Klushulp
Eén mevrouw woont met haar man in een groot huis. “Mijn man loopt niet zo makkelijk, maar hij wil niet naar een appartement: ‘Dan nemen we toch een traplift?’ Ik wilde dat nooit, maar nu ik ouder word, ga ik er toch anders over denken. Want we hebben heel leuke buren. Ook denk ik soms: wat als ik alleen achterblijf in dat grote huis? Dan moet ik in m’n eentje verhuizen.”
Ze krijgt van een tafelgenoot de tip dat er in Den Haag een klushulp is. Aan tafel wordt ook opgemerkt dat het soms lastig is om de juiste weg te vinden: “Ik mis een trefpunt waar je zo binnen kunt lopen als je een vraag hebt over bepaalde hulp of zorg.” Aan tafel zit iemand van de gemeente. Ze vertelt dat overal in Den Haag wijkcentra zijn waar ouderenconsulenten je verder helpen. “Kom straks anders langs bij onze stand in het kenniscafé.”
Zorg gezamenlijk inkopen
Wonen en zorg hangen nauw met elkaar samen, vooral omdat mensen worden gestimuleerd zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Een aantal deelnemers woont in een wooncomplex waar steeds meer ouderen bij komen, die allemaal hulp nodig hebben. De gespreksbegeleider merkt op dat je de zorg gezamenlijk zou kunnen inkopen als bewoners van een wooncomplex. Dat blijkt voor velen een eyeopener.
Sommigen aan tafel maken zich verder toch wel wat zorgen over de toekomst van de zorg. Iemand pleit voor een soort dienstplicht, als opstap naar zorgberoepen. Ook de agressie in de zorg wordt benoemd.
